02 - แคทรีน นักข่าวสาวที่พยายามเปิดโปงความลับของรัฐบาล

 แคทรีน หรือเพื่อนๆเธอเรียกเธอว่าแคท เป็นนักข่าวสายอาชญากรรมที่มีรูปร่างหน้าตาสวยจนเป็นดาราได้

เธอเป็นนักข่าวที่มีความมุ่งมั่นสูง

แม้หัวหน้าจะเตือนเธอแล้วเรื่องการให้ระวังในการทำข่าวที่เกี่ยวกับรัฐบาล แต่เธอก็ไม่ฟัง

แคทพยายามสืบหาข้อมูลของเรือนจำหญิงพิเศษของรัฐ ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างมีเลศนัย และมีข่าวว่านักโทษหญิงหลายคนหายตัวไป แต่ก็ไม่มีใครมีหลักฐานอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

สุดท้าย แคทก็เริ่มจะระแคะระคายถึงความลับบางอย่าง

เธอพบว่าเรือนจำแห่งนี้ อาจจะกำลังทดลองอะไรบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล

แม้หัวหน้าจะพยายามทัดทานเท่าไหร่ เธอก็ยังดึงดันจะสืบต่อให้ได้

นั่นเลยทำให้เธอต้องพบกับจุดจบที่ไม่คาดฝัน

.

คืนหนึ่ง แคทถูกชายแปลกหน้า 3 คนบุกเข้ามาในห้องพักของเธอ

พวกมันฉีดยาเข้าที่ต้นคอ ทำให้เธอสลบไปทันที

แคทตื่นขึ้นมาในห้องขังของเรือนจำแห่งนั้น

เธอได้รู้ทันทีว่า ตอนนี้เธอโดนคดีความมั่นคงจากรัฐบาล พวกมันยัดข้อหาให้เธอเป็นภัยความมั่นคง และดำเนินคดีอย่างรวบรัดตัดตอน

แคทไม่มีโอกาสได้พบทนาย ไม่มีโอกาสได้ติดต่อกับใครอีกทั้งสิ้น

เธอพยายามเรียกร้องสิทธิตามกฎหมาย แต่นั่นไม่เป็นผล

ผู้คุมเรือนจำที่หน้าตาหื่นกระหาย มองเธอด้วยสายตาที่ลามกเกินกว่าจะจินตนาการได้ ไม่สนใจคำพูดร้องขอของเธอ

มันเปิดประตูห้องขัง ใส่กุญแจมือเธอ พร้อมกับสวมปลอกคอใส่เธอ แล้วลากเธอไปตามทาง

แคทถูกพาไปที่ห้องของหัวหน้าพัสดี

ชายแก่ตรงหน้าอายุประมาณ 50 ต้นๆ 

มันบอกว่าโทษของเธอคือการจำคุก 10 ปี ด้วยข้อหาความมั่นคง และศาลได้อนุมัติคำสั่งลงโทษจำคุกเธอเรียบร้อยแล้ว

ที่สำคัญคดีนี้เธอจะไม่มีสิทธิอุทธรณ์

แคทเริ่มโวยวายว่านี่มันคือการละเมิดสิทธิของเธออย่างรุนแรง

ทันใดนั้น พัสดีก็กดรีโมทเล็กๆในมือ 

แคทรู้สึกถึงกระแสไฟช็อตอ่อนๆแล่นไปทั่วลำคอ ปลอกคอนั่นช็อตเธอจนทำให้แคทร่วงลงไปนั่งที่พื้น

เธอตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

แต่พัสดีที่อยู่ในทีท่าสงบ เดินมาหาเธอ ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูเธอ

"ชีวิตเธออยู่ในกำมือชั้นแล้ว แคทรีน"

พูดจบ ผู้คุมชายก็ลากเธอให้ลุกขึ้นยืน ก่อนจะพาเธอออกไปนอกห้อง

.

แคทถูกพามาที่ห้องขังของเธอ

ในนั้นมีเตียง โต๊ะ เก้าอี้ และของใช้เท่าที่คุกควรจะมี กับห้องน้ำที่ไม่มีประตูปิด

เธอถูกสั่งให้เปลี่ยนชุดเป็นชุดนักโทษใน 5 นาที ไม่งั้นจะถูกลงโทษ

แม้แคทจะไม่อยากทำตาม แต่เธอก็ไม่อยากรู้ว่าการลงโทษที่ว่าคืออะไร เธอเลยเปลี่ยนไปใส่ชุดนักโทษ

.

ชุดนักโทษเป็นชุดสีขาว

มันเหมือนชุดผู้ป่วยมากกว่าชุดนักโทษ

เป็นชุดที่ให้สวมได้ง่าย และถอดง่ายพอกัน เป็นเสื้อเอี๊ยมคล้ายกิโมโนที่ยาวถึงต้นขา 

และไม่มีกางเกง

รองเท้าเป็นรองเท้าแตะธรรมดา

หลังจาก 5 นาที ผู้คุมก็เปิดห้องเข้ามา มันใส่กุญแจมืออันใหม่ให้เธอ และมีกุญแจที่คล้องไว้ที่ข้อเท้าด้วย มันฉีดยาคุมใส่แขนเธอ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ปล่อยเธอไว้ในห้องนั้น

และหัวหน้าพัสดีก็เดินเข้ามาในห้อง

.

แคทไม่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น เธอขยับถอยหลัง แต่พัสดีกดปุ่มในรีโมทที่ถืออยู่ มันทำให้แคทตัวแข็ง ปลอกคอของเธอส่งกระแสไฟอ่อนๆ บังคับให้ร่างเธอหยุดเคลื่อนไหว ส่วนกุญแจมือก็ทำให้แขนเธอไม่มีแรง

พัสดีปิดประตูห้องขัง

มันปลดจิกผมเธอแล้วดึงไปที่เตียง ก่อนจะผลักเธอลงไปบนนั้น

แคทขยับตัวไม่ได้ กุญแจที่ข้อเท้าทำเธอขยับขาไม่ได้เช่นกัน เธอเลยทำได้แค่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง

พัสดีเดินมาที่เธอ มันปลดตะขอกางเกง ก่อนจะเขี่ยกางเกงทิ้งไปกลางห้องพร้อมกางเกงใน

แคทมองเห็นมันสาวมือชักควยตัวเองให้แข็งขึ้นขณะที่มันเริ่มเข้ามาใกล้

เธอพยายามกรีดร้องสุดเสียง แต่นั่นไม่ได้ช่วยอะไร ไม่มีใครได้ยิน หรือถึงได้ยินก็ไม่มีใครสนใจ

พัสดีแสยะยิ้ม มันจับแขนเธอให้เหยียดไปข้างบน ก่อนจะขึ้นนั่งคร่อมเธอ ค่อยๆปลดเสื้อนักโทษออกอย่างง่ายดาย

และพอร่างเปลือยของเธออยู่ตรงหน้ามัน

พัสดีก็แลบลิ้น ลิ้มรสเนินเนื้ออวบอิ่มตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย

ก่อนจะเริ่มข่มขืนนักโทษสาวของมันอย่างเมามัน

.

แคททำได้แค่นอนนิ่งๆอยู่อย่างนั้น

เธอขยับแขนขาไม่ได้ ทำได้แค่กัดฟัน ปล่อยให้พัสดีข่มขืนเธออย่างสนุกสนาน

มันกระแทกควยใส่เธออย่างดุดัน สองมือบดขยี้เต้านม ลิ้นละเลงไปทั่วตัวเธอ

จับหน้าเธอบังคับให้จูบปาก น้ำลายเหม็นๆนั้นลูกลิ้นสากๆดันเข้ามาในปากเธอ เหมือนมันดื่มกินอย่างเอร็ดอร่อย ตรงข้ามกับแคทที่แทบจะอ้วกออกมา

มันกระหน่ำเร่งเครื่อง ซอยเอวรัวถี่ยิบ ก่อนที่น้ำเชื้ออุ่นๆจะไหลทะลักเข้ามาในตัวเธอ

แคทกัดฟันแน่น เธอน้ำตาไหล ร้องไห้ด้วยเสียงที่แหบแห้ง

พัสดีไม่สนใจ ดูมันจะชอบด้วยซ้ำ ที่เหยื่อของมันแสดงความทรมานให้เห็น

มันไม่ได้ดึงเอาควยที่เสร็จกิจออกมาจากหีเธอ

พัสดีก้มตัวลง ดูดปากแลกลิ้นกับเธออย่างดูดดื่ม เหมือนกำลังกินอาหารอันโอชะ แคทที่ขยับตัวไม่ได้ ทำได้แค่หลับตา และปล่อยให้น้ำตาไหลต่อไป

ไม่นาน มันก็พร้อมเริ่มยกสอง

พัสดีจับแคทนอนคว่ำ ยกก้นเธอขึ้นมา แล้วข่มขืนเธอในท่าหมาต่อทันที

แคทนอนก้มหน้า กัดฟันรอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยความทรมาน

.

หลังเสร็จน้ำที่ 2

พัสดีก็ลุกขึ้นแล้วแต่งตัวเดินออกจากห้องไป

ทิ้งให้แคท นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง น้ำกามสีขาวไหลทะลักออกมาจากหว่างขา

เธอร้องไห้ พยายามคิดว่านี่เป็นแค่ฝันร้าย

จนกระทั่งได้ยินเสียงเดินของชายอีกคนเข้ามาในห้อง

ผู้คุมหน้าหื่นคนนั้น...

มันเข้ามาในห้อง ปิดประตู แล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าตัวเองออก

แคทรู้ทันทีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น

ผู้คุมเริ่มข่มขืนเธอต่อทันที

.

.

.

หลังจากผู้คุมน้ำแตกใส่เธอไป 2 รอบ

มันก็ออกจากห้องไป

แคทที่ยังนอนอยู่บนเตียงในสภาพเกือบหมดสติ พยายามจะลุกขึ้น แต่เธอก็ทำไม่ได้เพราะกุญแจมือยังคงทำงานอยู่

และชายอีกคนก็เข้ามาในห้อง มันใส่ชุดผู้คุมเช่นกัน แต่ตัวใหญ่กว่า และเป้ากางเกงของมันก็ตุงแน่นจนน่ากลัว

แคทที่เริ่มยอมแพ้ต่อชะตากรรม น้ำตาไหลอีกครั้ง ทันทีที่ประตูปิดลง

.

.

.

เมื่อผู้คุมคนนึงได้ข่มขืนเธอจนเสร็จ ส่วนใหญ่จะ 2 รอบ บางคนก็ 1 แต่บางคนก็เอาถึง 3 

แคทที่เริ่มจำไม่ได้แล้วมีผู้คุมชายกี่คนผลัดเวียนกันเข้ามาข่มขืนเธอ ก็เริ่มจะหมดแรง และผล็อยหลับไป

.

เธอตื่นมาตอนเช้า ในสภาพร่างเปลือยเปล่า

มีเสียงจากลำโพงใกล้ประตู บอกให้เธออาบน้ำ และกินอาหารเช้าที่เตรียมไว้ให้

แคทพยายามลุกขึ้น กุญแจมือกับเท้าไม่ทำงานแล้ว เธอขยับร่างกายได้อิสระ

อาหารเช้าเป็นอาหารชั้นดี รสชาติเยี่ยม แต่แคทที่นึกถึงเรื่องเมื่อคืนกลับกินแทบไม่ลง

ผู้คุมพูดผ่านลำโพงว่า ถ้าเธอกินไม่หมด มันจะเข้ามาป้อนเธอเอง พร้อมด้วยบทลงโทษแบบเมื่อคืน นั่นทำให้แคทกินอาหารได้จนหมด

เธอทำธุระ ล้างเนื้อตัว ก่อนจะเปลี่ยนเสื้อนักโทษตัวใหม่ และรอให้เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

แต่พอ 8 โมงครึ่ง ประตูก็เปิดออก

ผู้คุมเดินเข้ามาหาเธอ แคทถอยหลังหนี เธอไม่อยากถูกข่มขืนอีกแล้ว

ผู้คุมรู้ความคิดเธอ 

"ไม่ต้องห่วง... อีกเดี๋ยวเธอจะต้องไปทำงาน... แล้วเธอจะสนุกไปกับเรื่องนี้ง่ายขึ้นอีกเยอะ"

ผู้คุมพาตัวแคทออกไป

.

ปลายทางคือห้องทดลองขนาดไม่ใหญ่มาก

ในห้องมีเตียงกึ่งนอนหุ้มเบาะสีเขียว ตรงหัวเตียงมีอุปกรณ์ที่มีสายระโยงระยางเต็มไปหมด

นักวิจัยคนหนึ่งยืนถือกระดานจดรออยู่แล้ว มันพยักหน้า เรียกแคทให้ขึ้นไปนอนบนเตียง

ผูุ้คมผลักเธอ แคทเลยทำตาม

เธอขึ้นไปนอนบนเตียง นักวิจัยเอาอุปกรณ์บางอย่างมาติดที่รอบศรีษะของเธอ มันเชื่อมต่อกับปลอกคอ เธอเลยขยับขอไม่ได้ ข้อมือข้อเท้าของเธอถูกดึงให้ล็อคติดกับที่วางแขนและเท้า นั่นทำให้แคทแทบจะขยับร่างกายไม่ได้เลย

แต่มันก็ไม่ได้ทรมานมากนัก จนกระทั่ง นักวิจัยเอาแว่นตาที่เป็นกระจกสีดำมาปิดตาเธอ ทำให้เธอมองอะไรไม่เห็น นั่นทำให้แคทกลัวมาก

และหลังจากนั้นไม่กี่วินาที ภาพที่เธอเห็นก็ตัดไป

.

.

.

แคทอยู่ในห้องส่งของสถานีข่าวที่เธอทำงานอยู่

เธอแทบไม่เชื่อสายตา จนกระทั่ง แคทเริ่มเห็นอะไรได้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะผู้ประกาศข่าว ไฟสปอตไลท์ส่องมาที่เธอ กล้องทุกตัวทำงาน ทุกอย่างเหมือนภาพในความทรงจำ ยกเว้นแค่ บริเวณนั้นไม่มีใครอยู่เลยเว้นแต่เธอคนเดียว

แคทมองไปรอบๆ ในความมืดรอบห้อง เธอเริ่มเห็นผู้ชายเดินเข้ามาใกล้มากขึ้น

ชายวัยกลางคนที่เธอคุ้นตา ค่อยเดินดุ่มๆเข้ามาใกล้เธอ นั่นคือหัวหน้าสถานี เจ้านายของเธอที่เธอคุ้นเคยและทำงานด้วยมาหลายปี 

ชายคนนั้นเดินมาในร่างกายเปลือยเปล่า

แคทพยายามจะหนี แต่เธอขยับตัวไม่ได้

กลับกัน ร่างกายเธอกลับไม่ยอมเชื่อฟังตัวเอง

เมื่อหัวหน้าเดินมาหยุดที่โต๊ะตรงหน้าเธอ แคทก็ลุกขึ้น ปีนขึ้นไปบนโต๊ะ และเริ่มใช้ปากโม้คควยให้อย่างเอร็ดอร่อย

แคทควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ กลับกัน สมองกลับสั่งให้เธอเพลิดเพลินไปกับมัน

ไอ้จ้อนอันใหญ่เปียกน้ำลายเธอจนชุ่ม

หัวหน้าแสยะยิ้ม เพลิดเพลินไปกับความเสียวที่แคทมอบให้

แล้วมันก็สั่งให้เธอหันก้นมา พร้อมกับถลกกระโปรงขึ้น

แคททำตาม

และมันก็เริ่มเย็ดเธออย่างเมามัน

ที่น่ากลัวคือ แคทกลับสนุกสนานไปกับมัน

.

.

.

ในความเป็นจริง

แคทรีนยังนอนอยู่บนเตียงนั่น

เธอถูกภาพในโปรแกรมที่ป้อนเข้าสมอง สั่งให้เธออยู่ในโลกเสมือนจริงที่แทบจะแยกไม่ออก

แคทนอนตัวสั่นกับภาพในหัวที่เธอกำลังมีเซ็กส์กับหัวหน้าตัวเองอย่างเมามัน

ระบบกำลังทำงานอย่างเที่ยงตรง

สายไฟถูกเชื่อมต่อกับปลอกคอของแคท และอีกหลายสายก็เชื่อมกับอุปกรณ์ที่หัว

หลอดแก้วเล็กๆที่ขมับเริ่มมีละอองสีขาวๆ

มันคือเอนดรอฟิล

สารคัดหลั่งที่สมองจะหลั่งเมื่อร่างกายมีความสุข 

และหลั่งออกมามากเมื่อถึงจุดสุดยอด

นั่นคือเหตุผลของห้องทดลองแห่งนี้

"การสกัด" สารเอนดรอฟิลโดยตรงจากสมอง

แต่เพราะการทดลองแบบนี้ยังไม่ถูกกฎหมาย รัฐบาลจึงต้องทำการลับๆในแลปซึ่งอยู่ในคุกแห่งนี้

แม้ว่าแคทจะกำลังมีเซ็กส์อยู่ในระบบเสมือนจริง

แต่ร่างกายเธอก็กำลังสั่นเทิ้มด้วยความเสียวซ่านอยู่บนเตียง

และพัสดีก็เดินเข้ามาในห้อง

มันปลดกางเกงลง แล้วเดินเข้าไปตรงหว่างขาเธอ ก่อนจะเริ่มปลดเสื้อผ้าเธอออก แล้วเริ่มลิ้มรสเรือนร่างเธออีกครั้ง

.

ในระบบจำลอง

แคทมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน

เหมือนเวลามันผ่านไปนานนับ ชม. หรืออาจจะข้ามวันข้ามคืน

เธอมีเซ็กส์อย่างบ้าคลั่ง หื่นกระหาย และถึงจุดสุดยอดไม่รู้จบ กับชายกลัดมันซึ่งมีใบหน้าของอดีตหัวหน้าของเธอ

แต่พอเธอลืมตาตื่นขึ้น ภาพตัดกลับมาที่ห้องทดลอง

แคทรีนยังนอนอยู่บนเตียง เธอหอบหายใจรวยริน เหงื่อไหลอาบไปทั่วตัว

แต่ตอนนี้เสื้อเธอถูกเปิดออก ร่างกายเกือบทั้งตัวเปลือยล่อนจ้อนบนเตียง

ของเหลวอุ่นๆไหลออกมาจากหว่างขาเธอ

แคทรีนรับรู้ได้ทันทีว่าเธอถูกใครบางคนข่มขืนขณะที่กำลังอยู่ในระบบ

เธอหันไปมองเวลา นาฬิกาเพิ่งผ่านไปแค่ 15 นาที

พวกมันบอกว่าสำหรับวันแรก แค่นี้พอ เธอจะได้กลับไปพักที่ห้องขัง และกลับมา "ทำงาน" อีกทีช่วงบ่าย

แคทถูกปลดออกจากเตียง เธอลุกขึ้น ใส่เสื้อผ้ากลับคืน และเดินตามผู้คุมออกไป กลับสู่ห้องขัง

ระหว่างทาง แคทเห็นประตูซึ่งคงเป็นห้องทดลองคล้ายกับของเธออยู่เรียงเป็นแถวยาว ประตูห้องเปิดออก ชายที่ดูเหมือนผูุ้คุมหอบหายใจเหนื่อยเดินออกมาพร้อมกับจัดกางเกงให้เข้าที่ มันเพิ่งระบายความใคร่ใส่นักโทษหญิงอีกคนในห้องนั้น

มันหันมามองแคทรีน แสยะยิ้มให้ และหันหลังเดินจากไป

แคททำเป็นไม่สนใจ เธอกลับห้องขัง ล้างเนื้อล้างตัว และนอนพักบนเตียง ไม่นานเธอก็หลับไป การเข้าสู่ระบบเพื่อมีเซ็กส์ในนั้น ทำเอาเธอเหนื่อยกว่าที่คิด

ไม่นานก็ถึงเวลาเที่ยง อาหารชั้นดีถูกเอามาวางไว้ให้ที่ประตู เธอกินอาหาร และนั่งพัก

พอบ่ายโมงครึ่ง

เสียงจากลำโพงหน้าห้องก็ดัง พวกมันเรียกเธอไปทำงาน แคทรีนยืนขึ้น ประตูเปิดออก และผู้คุมก็เข้ามาพาตัวเธอกลับไปห้องเดิม

การ "ทำงาน" ช่วงบ่าย ใช้เวลา 20 นาที

แคทรีนเข้าไปในระบบเพื่อมีเซ็กส์กับชายแปลกหน้า 2 คน ในนั้นเธออยู่ในโรงแรมทั้งวันทั้งคืน มีเซ็กส์อย่างบ้าคลั่งในทั่วทุกมุมห้องโดยไม่ต้องกินหรือเข้าห้องน้ำ

แต่ร่างกายเธอที่อยู่บนเตียงตอนนี้ กำลังถูกผู้คุมเย็ดอย่างเมามันบนเตียง และมันก็แตกในใส่เธอ ก่อนจะใส่กางเกง และเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้เธอที่สติยังอยู่ในระบบ ตัวสั่นเพราะความเสียวอยู่แบบนั้น

.

.

ตกเย็น แคทรีนได้ทานอาหารเย็น และนั่นคือคืนแรกของเธอที่คุกแห่งนี้

เมื่อไฟปิดลง แคทรีนนอนน้ำตาไหล ร้องไห้ต่อชะตากรรมที่หาทางออกไม่ได้

แต่นรกของเธอยังไม่จบแค่นี้

ประตูเปิดออก

ผู้คุมชายหน้าหื่นที่เธอเห็นเมื่อกลางวันเดินเข้ามา

และมันไม่ได้มาคนเดียว

ผู้คุมอีก 2 คนเดินตามเข้ามาในห้อง ก่อนจะปิดประตูห้องขังลง แคทรีนพยายามลุกขึ้นและถอยหนี แต่มันก็กดรีโมทในมือ ทำให้เธอขยับตัวไม่ได้

ชาย 3 คนเริ่มถอดเสื้อผ้า

และความบันเทิงยามค่ำคืนสำหรับพวกมันก็เริ่มต้นขึ้นในห้องนั้น

.

(จบ)